Elan Wingman 86 CTI

Długość: 178 cm | Promień: 16,5 m | Taliowanie: 130-86-115

Komentarz: Ten model przez wiele lat z rzędu był wzorem dla całej grupy. I choć konkurencja nie śpi, to Wingmany nadal są w ścisłej czołówce. Tym razem o włos za podium, ale wielu testerów nadal uważa je za swoje ulubione w tej kategorii. Komentarze: „Moje ulubione narty w tej grupie. Dobrze trzymają i nie są też bardzo wymagające. Takie powinny być wszystkie allmountainy, po prostu uniwersalne i nadające się do wszystkiego: i na twarde, i na miękkie warunki, a nawet poza trasy. Podczas carvingowej jazdy nie czuć ich szerokości pod butem” i „Bardzo mi się podobały. Jazda na krawędziach każdym promieniem skrętów. Bardzo stabilne przy szybkiej jeździe. Poza trasami jadą bardzo stabilnie i są łatwe do prowadzenia” oraz „Wingmany od kilku sezonów są klasą samą dla siebie. Te deski na trasach są w stanie pojechać wszystko. Uwielbiam je. Żadne inne narty w tej grupie nie dorównują Elanom dynamiką i żwawością. Czy na twardym i równym, czy też na miękkim i zmuldzonym stoku jadą pewnie, stabilnie prowadzą łuki i zachęcają do coraz lepszej jazdy. Dają masę radości” dalej „Świetne narty. Zupełnie nie czuć się ich szerokości i długości. Robią dokładnie to, czego od nich oczekuję. Jazda na krawędziach – także szybka – jest, jak na tę grupę, stabilna i płynna. Wjazd w miękki śnieg lub odsypy jest prawie niezauważalny. Poza trasą w umiarkowanych warunkach jest fajnie. Dla mnie jedne z najlepszych w grupie (jeśli nie najlepsze)” jeszcze „Kilka lat temu te narty wyprzedzały epokę w grupie allmountain. Dziś nadal są w ścisłej czołówce stawki. Ich balans, flex, elastyczność i sztywność poprzeczna pozwalają im świetnie radzić sobie zarówno na twardej trasie, jak i w kwietniowym, miękkim śniegu. Perfekcyjne trzymanie krawędzi, harmonijne prowadzenie łuków, niezła dynamika, a przy tym komfort przemierzania białych przestrzeni czyni z nich kultowe Wingmany”. Na koniec: „Elastyczne, plastyczne, przyjemne. Łatwe w obsłudze, ale stworzone bardziej dla zwiedzających ośrodki narciarskie niż dla energicznie jeżdżących. Łatwo inicjują, pewnie się prowadzą, ale brak im dynamiki. Na lodzie lekko wibrują, ale zaskoczyły mnie zwinnością prawie slalomową”.