test nart ntn pdf

Od słowa do słowa

Stało się! Długo zwlekany wyjazd, powtórny w dodatku, prawdopodobnie dojdzie do skutku. Piszę prawdopodobnie, bo nie wszystko w naszych rękach, i nawet na miejscu, albo zwłaszcza na miejscu, okazać się może ze zrobiliśmy sobie drogą wycieczkę: Warszawa-Spitsbergen-Warszawa (tak dla uproszczenia).

Ale po kolei. Gdzie? Kto? Kiedy? Jak? I w zasadzie po jakiego grzyba.

Spotkałem się kiedyś w Białce ze starszym kolegą. Ja byłem po dwunastu godzinach pracy jako instruktor, on kończył dyżur jako Ski Patrol w TOPR-ze. Od słowa do słowa okazało się, że wybiera się na Spitsbergen. Spędził tam ponad rok, a teraz chciałby odwiedzić Polską Bazę Polarną Hornsund nad Zatoką Białego Niedźwiedzia. W planach miał przejść na nartach, ciągnąc sanki z całym dobytkiem, prawie 400 km. Ja nie należę do osób, którym trzeba dwa razy powtarzać, a już tym bardziej namawiać. Efekt tej rozmowy był taki, że w kwietniu 2010 roku polecieliśmy w czwórkę (Marek, jego kolega Piotrek, mój brat – Szymon i ja) do Longyearbyen. Stamtąd uderzyliśmy w stronę Hornsund. Było świetnie. Słońce, śnieg, mróz, maszerowanie na nartach, jeszcze większy mróz, spanie w namiocie…

Ale nigdy nie jest tylko pięknie czy tylko super. Szło nam się dobrze, spało się w namiotach dość dobrze… do momentu kiedy przeciążyłem kolano. I to był dzień, który zaważył na tym, że chyba nasz plan trzeba będzie zredukować, okroić w kilometry. Dokładnie w połowie drogi zawróciliśmy. Nie osiągnęliśmy naszego celu. Nie nadawałem się zbytnio by pokonać w odpowiednim tempie całą trasę. A na Spitsbergenie nie ma rozdzielania – wszyscy tworzyliśmy team, więc jeśli jeden „poległ”, wracają wszyscy.

Z Szymonem szwendamy się po świecie dość długo i zawsze razem. Lubimy wyzwania. Nie gustujemy w półśrodkach. Dlatego obiecaliśmy sobie, że wrócimy dokończyć to, co zaczęliśmy.

Zatem mamy już pół obecnej ekipy.

Michała poznaliśmy w Longierowie (tak Polacy przechrzcili norweską nazwę małej osady w centrum Svalbardu). My wracaliśmy właściwie już do domu, On, razem z kolegą, przyjechał pokręcić się po lodowcach Ziemi Torella. Miał jasny cel: zrobić dobre fotki. Dobre to nie takie, co to na nich widać widoczki, kilka chmurek i niebieską wodę Oceanu Arktycznego. Dobre, to znaczy takie, których nie ma nikt inny! Bo czy ktoś z Was ma zdjęcie (zrobione własnoręcznie, na którym widać gorące powietrze wyrzucane z nozdrzy tego polarnego kuzyna Kubusia Puchatka? Albo wytaplane we krwi swej ofiary odciski łap tego największego drapieżnika Arktyki? A może ktoś z Was trzyma na szafce ramkę z fotką lisa polarnego, który zbroczony jest we krwi foki, którą właśnie pożera?) Widziałem takie scenki w drogich ilustrowanych pismach, czy programach przyrodniczych oglądanych w telewizji. Michał miał takie we własnym aparacie! I chce mieć ich więcej!

Z Michałem ustalaliśmy fuzję naszych przyszłych poczynań już jakiś czas temu. Początkowo miał być poprzedni kwiecień. Ja wciąż leczyłem kolano, biegając na rehabilitację wymachując nogą na lewo i prawo. Szymon dochodził do siebie po przebytej malarii (rok temu przegrał z jakimś komarem podczas wspólnych włóczęg po Bangladeszu).

Stanęło na wspólnym wyjeździe w przyszłym roku.

Michał zaproponował swojego kolegę Marcina. Chłopak biega po górach, wspina się, zagląda w jaskinie, robi zdjęcia. Był na Wyspie Króla Jerzego w 2006 roku na XXXI Polskiej Wyprawie Antarktycznej. Znany także z tego, że gania na ultramaratonach, co kondycyjnie stawia go dużo przed nami. Z tego co wiem to rajdy przygodowe, w których także bierze udział, to też nie harcerskie podchody.

I tak oto mamy czwórkę do brydża. NTN zdecydował się wziąć nas pod swoje skrzydła, a Darek namówił na relacjonowanie przygotowań, treningów jak i „akcji” na łamach Skifighters. Zatem… here we come!!!

Plan jest pozornie bardzo prosty: w połowie marca lecimy do Longyearbyen. Tam składamy wizytę panu Gubernatorowi, który musi wydać nam oficjalne zezwolenie na działanie poza Strefą X (czyli wejście tam gdzie nikt bez zezwolenia przebywać nie może – około 90% terenów archipelagu).
Zapinamy narty, podczepiamy sanki z ekwipunkiem i przedzieramy się przez przełęcze, zamarznięte fiordy, lodowce w kierunku Ziemi Torella i Zatoki Białego Niedźwiedzia. Po drodze robimy masę fajnych zdjęć, materiał do filmu. Przybijamy piątki zimownikom z Polskiej Bazy i tą samą trasą wracamy do Logierowa.

Powiedziałem pozornie prosty, bo jest kilka „ale”, mianowicie: -40°C w nocy, spanie w namiotach, wiatr wiejący jak zwykle w twarz, jedzenie żarcia w proszku, niedźwiedzie polarne, którym daleko do pluszaków dodawanych do butelek z colą w okresie świątecznym, szczeliny lodowcach, złośliwość rzeczy martwych i.. łaska pana Gubernatora. Daaamy radę :]

To tyle tytułem wstępu.
Zapraszamy na http://torellexpedition.pl/ oraz na https://www.facebook.com/TorellExpedition2012

Ciąg Dalszy Nastąpi!

Znaczniki

Dodaj komentarz

Zobacz także

Inne artykuły

Dwie pełne pary nart Elan Ripstick 102 i Ripstick 102 Black Edition na białym tle.

Poza trasą 2026/2027 – nowości Dynafit, Elan, Scott, Helly Hansen i Majesty

Zestaw skitourowy, narty freeride’owe i kurtka do działania w terenie nie są przecież jednym i tym samym. Dynafit, Elan, Scott i Helly Hansen pokazują różne pomysły na sprzęt do jazdy poza przygotowanymi trasami. Do tego dochodzi inicjatywa Majesty i Fundacji GOPR. Przegląd nowości? Tak. Gotowa lista wyposażenia na bezpieczną wycieczkę? Nie.

Zbliżenie wiązań Protector i butów Head na śniegu.

Wiązania Protector+ i stabilizatory Zamst – nowości 2026/2027

Jedni zmieniają sposób wypinania wiązań, inni konstrukcję stabilizatorów. Head i Tyrolia rozwijają linię Protector+, a Zamst porządkuje swoje rozwiązania pod nazwą Triforce Technology. To dwa różne tematy, nie porównanie zamienników ani recepta na uniknięcie urazu. Zobaczcie, jakie rozwiązania opisują poszczególne firmy.

Jazda na lodowcu Pitztaler Gletscher

Pitztal – wysoko, jeszcze wyżej!

Pitztal w Tyrolu zaprasza po zimowe przygody nawet wtedy, gdy w wielu innych miejscach Europy narciarska zima dopiero się rozkręca. Ta dolina łączy trzy różne tereny narciarskie – Hochzeiger, Rifflsee

Helly Hansen Lifa Merino KnitEvo Crew – pełny przód na białym tle.

Bielizna, rękawice i czapki narciarskie – nowości 2026/2027

Jakie pomysły na ciepło i wygodę mają w tym sezonie producenci bielizny, rękawic i czapek? Helly Hansen, Reusch i Eisbär podchodzą do sprawy z różnych stron. Przyjrzyjmy się nowej dzianinie, rękawicom Franjo Von Allmen R-Tex XT Mitten oraz kolekcji Ski Austria.

Newsletter

Nie przegap nowego wydania

Zapisz się na newsletter, a damy Ci znać, kiedy ukaże się nowy numer NTN Snow & More. Poinformujemy Cię też o konkursach i naszych akcjach na śniegu, w tym o Niesamowitym Teście Narciarskim. Od czasu do czasu polecimy wybrany film z naszego kanału na YouTube.

Najważniejsze wiadomości od redakcji dostaniesz prosto na e-mail, bez konieczności zaglądania na stronę czy śledzenia mediów społecznościowych. W każdej chwili możesz się wypisać.