Szesnaście zespołów narodowych składających się z dwóch kobiet i dwóch mężczyzn w każdym przystąpiło do walki o medale w alpejskiej konkurencji drużynowej. Zawody te rozgrywane w formie slalomu równoległego są „dzieckiem” Günthera Hujary, do zeszłego roku szefa alpejskiego Pucharu Świata. Przez wiele lat – organizowane przy okazji mistrzostw i finałów APŚ – nie cieszyły się „powagą” wśród zawodników, Austriaków wyłączając. Jest to jednak konkurencja, w której przyznawane są medale i tytuły, więc z roku na rok powaga zawodów wzrastała.

Wczoraj zobaczyliśmy zdrowe połączenie sportu i dobrej zabawy. Wygrali oczywiście Austriacy, ale tym razem po walce. Mocno nacisnęła ich w finale reprezentacja Kanady i w ogóle wszystko nie było takie oczywiste. Kanada na drugim, a Szwecja z brązem. W sumie fajne zawody.

Wspaniale jeździła, wygrywając wszystkie swoje pojedynki Erin Mielżyński – „nasz” jedyny pozytywny punkt tych mistrzostw. Mam nadzieję, że udany start w zawodach drużynowych napompował Erin pozytywną energią przed sobotnim slalomem.

Na koniec kilka pytań retorycznych do działaczy PZN: czemu w takich zawodach nie startuje polska reprezentacja? Widzieliśmy ekipę z Argentyny, Wielkiej Brytanii, Chorwacji ale z Polski nigdy. Czy to nie dziwne? Pewnie dlatego, że nasza kadra jest jednoosobowa. A tak na poważnie. Zawody drużynowe byłyby dla wielu młodych zawodników szansą na otarcie się o wielkie narciarstwo i zdobycie cennych doświadczeń, ale w ten sposób to w Związku chyba nikt nie myśli.