Z założenia miał to być kolejny artykuł techniczny o butach, ich doborze i funkcjach. Pisząc go, zaczęła nachodzić mnie refleksja – najpierw jedna, druga, trzecia… I tak z artykułu o butach zrobił się
Narty masters to stosunkowo młody wynalazek, który wpisuje się w coraz popularniejszy trend uprawiania amatorskiego sportu na poziomie jak najbardziej zbliżonym do zawodowego. Zawzięta rywalizacja w ligach branżowych piłki nożnej, rozbudowane
Zawody Pucharu Świata to przede wszystkim miejsce konfrontacji techniki, przygotowania fizycznego i mentalnego, ale także w coraz większym stopniu rywalizacja na poziomie technologicznym. Odpowiednie dopasowanie sprzętu, w szczególności nart, wiązań i butów,
„I’m still here” – powiedział Marco Odermatt zaraz po przekroczeniu linii mety w kierunku swoich konkurentów. Niesamowity Szwajcar miał na myśli, że ponownie trzeba się z nim liczyć w gigantach zaliczanych
Pamiętam, jak w ubiegłym roku tu w Sölden Julia Scheib zapowiedziała, że nie interesują jej miejsca poza pierwszą trójką. Wówczas już dwudziestosześcioletnia zawodniczka bez spektakularnych sukcesów wzbudziła ogólną wesołość. A jednak! W ubiegłym
Początek sezonu – i jak to często w Sölden – w pierwszym przejeździe karty trochę rozdawał wiatr. Startująca z numerem 1 Thea Louise Stjernesund zaraz po starcie dostała bardzo silny szkwał
Macio: Profesor Marcin Piątkowski napisał książkę, w której dowodzi, że Polska obecnie doświadcza swojego złotego wieku. Nawet w czasach potężnej husarii relatywna siła kraju prawdopodobnie nie była taka jak jest
Kombinacja drużynowa, git czy kit? Tonio: Jak na taką nowość trzeba przyznać, że zainteresowanie było niewielkie. Okazało się jednak, że wyszło naprawdę ciekawie – zawodnicy byli zajarani, pewnie najbardziej
Tonio: W zeszłorocznym, ogórkowym sezonie czekaliśmy, co pokaże tercet w postaci Braathena, Vonn i Hirschera. Z całej trójki tylko dwoje się obroniło. Braathen, pauzujący najkrócej, od razu chciał tańczyć sambę w Sölden, ale koledzy
Tonio: W poprzednim podsumowaniu, w którym – dość wielkopańsko, jak na warszawiaka zresztą przystało – stwierdziłem niedosyt emocji, ten sezon mógłbym porównać jedynie do narciarskiej dionizji, swoistej wieczerzy: doskonałego, acz